Ik zal het verhaal schetsen zoals ik het met enige regelmaat hoor

“Anthonie, wij willen graag iets met jou bespreken. Het is iedere ochtend een drama om Wilco (14 jaar) uit bed te krijgen. Als we hem roepen, dan blijft hij liggen, staat te mopperen en te schelden. We roepen hem dat hij moet komen, maar hij doet het niet. We lopen naar boven, maar hij is niet onder de indruk. De irritatie loopt bij ons  enorm op, waardoor Wilco ook weer meer geprikkeld wordt (kettingreactie).

Het gaat als volgt:

Wilco kom nu uit bed. Het is al 07.45 uur, de bus komt over 20 minuten en je moet nog eten. Neeheee, ik heb geen zin. Wij staan te zuchten en roepen hem nog een paar keer geïrriteerd. Na nog meer aandringen  komt hij uiteindelijk naar beneden, maar de toon is alweer gezet.

Kortom: iedere ochtend is het weer een strijdpunt: de irritatie loopt bij beiden partijen op, je ziet er tegenop om de dag te starten, vul maar in……

De grote vraag is:  WAT KAN IK NU DOEN ?

Hieronder zal ik in een aantal stappen laten  zien hoe je dit probleem kunt tackelen:

Stap 1: Zorg dat je commitment krijgt (HEEL BELANGRIJK)

Je zegt tegen je kind:

• Het valt mij op dat het iedere ochtend mopperen is tussen ons als je op moet staan klopt dat? Dan zegt hij JA (eerste commitment).

• Vind jij het ook niet vervelend dat ik elke ochtend aan je sta te trekken om op te staan, dat irriteert toch? JA (tweede commitment).

Stap 2: Leg uit wat je anders wilt!

Je zegt tegen je kind:

• We gaan het anders doen. Je hebt de leeftijd om zelf op te staan en wij gaan jou helpen.

• We gaan een wekker kopen die jij mag uitzoeken (wel even het budget bepalen), waardoor je zelf kunt opstaan, dan hoef ik niet elke ochtend aan je te “trekken”.

• We helpen jou iedere avond om de wekker in te stellen.

• Zet de wekker op afstand, zodat je kind echt uit bed moet om hem uit te zetten.

• Bepaal vanaf wanneer je gaat starten (begin op maandag is mijn advies).

• Maak met elkaar een klein plannetje welke stappen hij iedere ochtend moet zetten.

1. iedere avond de wekker zetten.
2. als de wekker afgaat, uit bed komen.
3. je roept hem 1x als het nodig is (wel even naar boven lopen, neutrale stem   gebruiken, GEEN emotie, ook al klopt je hart je lichaam uit).
4. eten.
5. klaarmaken om te vertrekken.
6. naar school.

• Durf het risico te lopen dat hij een keer te laat is om naar school te gaan (laat hem zelf bellen naar school of het daar regelen. Geldt voor kinderen boven de 12/13 jaar). Ik hoor al een ja maar , maar mijn ervaring is dat in 9 van de 10 gevallen kinderen/jongeren het echt oppakken, maar dat we ons teveel laten leiden door onze eigen angst.

SUCCES!

Laat hieronder even een reactie achter, zeker al je het hebt uitgeprobeerd!

Ik heb mij laatst verdiept in het judoën,  judo is van oorsprong een Japanse vechtsport, ontworpen in 1882 door Jigoro Kano.

Wat ik heel interessant vind is: dat de technieken van het judoën erop zijn gericht  om een tegenstander buiten gevecht te stellen zonder hem te verwonden. Slaan, stoten en schoppen zijn in de judocompetitie verboden. Ook zie je dat judokas soms meebewegen met hun tegenstander om hem vervolgens met een worp op de map neer te leggen.

U denkt nu misschien  Ik ben toch niet op een judoblog beland

Hieronder zal ik u vertellen hoe je de technieken van judo  in kunt zetten bij het opvoeden van jouw kinderen. Ik zal het verduidelijken aan de hand van een situatie die ouders mij laatst voorlegden.

Deze ouders hebben een zoon van 9 jaar en hij is moeilijk te motiveren tot een activiteit, zeker als het een activiteit is waar hij  zelf niet voor gekozen heeft. Ouders wilden graag met de kinderen naar een cultureel centrum,  iets waar deze zoon niet zo geïnteresseerd in is, maar de rest van het gezin wel. Hij ging mee, maar keek de hele tijd met een chagrijnig gezicht en probeerde op een negatieve manier aandacht te vragen, wat de sfeer geen goed deed.  De temperatuur bij ouders steeg behoorlijk, maar het gedrag hield aan. Op een gegeven moment was moeder het zat en zei hem: als je nu niet gewoon meegaat, dan mag je straks niet computeren. Helaas leidde dit niet tot het gewenste resultaat. Op een gegeven moment zijn ze met elkaar naar huis gegaan, maar de sfeer bleef bedrukt.

Hieronder zal ik laten zien hoe je de judotechniek in 3 stappen simpel kan toepassen op de voorgaande situatie.

1.       Zeg een paar dagen van te voren dat je de activiteit gaat doen, zodat de kinderen weten wat er gaat gebeuren. Op deze manier heb je het al een keer “gedropt” en kun je de eerste mogelijke weerstand naast je neerleggen. Wanneer er weerstand komt, dan moet je dat  negeren. Niet op ingaan.

2.       Doe iets aan het einde van de activiteit wat jouw kind leuk vind: bijvoorbeeld een ijsje eten, een tosti bakken bij thuiskomst, zodat je hem van te voren kunt wijzen op iets leuks in het vooruitzicht ( hij heeft een belang).

3.       Als hij bij de activiteit chagrijnig kijkt, de sfeer bederft en ongewenst gedrag vertoont,
dan neem je hem even apart en geef je hem 2 keuzen (gebruik een neutrale stem)
1. of je gaat hier op het bankje zitten met een chagrijnig gezicht
2. of je loopt mee, maar dan wil ik niet dat je de sfeer bederft of dingen doet die niet mogen.

In 8 van de tien gevallen zal het kind uiteindelijk weer aansluiten bij de groep.

Pas deze drie stappen toe en je komt niet terecht in een machtstrijd of strafmaat.
Ik noem deze judotechniek : meebewegen. Soms moet je met je kind meebewegen om hem daar te krijgen waar je hem wilt hebben. Soms lijkt dat in eerste instantie op verwennen of toegeven, maar het is lange termijn denken, als je eerst meebeweegt met je kind kun je hem daarna makkelijker meebewegen jouw richting op.

SUCCES

Anthonie Alderden

P.S. Laat hieronder even een reactie achter !

P.S.S. Schrijf je hier rechtsboven even in op mijn nieuwsbrief!